Ludzkość od wieków gnębiły choroby. Aby sobie z nimi radzić zaczęto stosować zabiegi lecznicze. Usuwały one objawy zmęczenia, goiły rany, a także pozytywnie oddziaływały na psychikę człowieka. Potem wszystko już potoczyło się szybko. Zaczęto budować łaźnie, wprowadzono masaże, które uzupełniane były odpowiednią dietą i ćwiczeniami fizycznymi. Owe łaźnie z czasem stały się także centrami spotkań towarzyskich. Uprawiano tam różnego rodzaju sporty m.in. zapasy, szermierkę, grano także w gry zręcznościowe. Miejsca te, przeznaczone dla mężczyzn, z czasem zaczęły przyjmować także kobiety. Kąpiele dzielono na trzy rodzaje: suche, gorące i zimne. Zaczynano od tych gorących, które poprzez pocenie się oczyszczały ciało z toksyn. Odpoczywało się natomiast w części chłodnej. W średniowieczu rola zabiegów spa zmniejszyła się. Żywioły takie jak ogień czy wodę kojarzono z pogaństwem. Dla ludzi łaźnia była miejscem rozpusty, gdyż łatwiej było tam o kontakt z płcią przeciwną. Do tego częste mycie uważane było za coś złego, bo związane z obnażaniem się i sprawianiem sobie przyjemności. Spa kultywowali jednak uczestnicy wypraw krzyżowych. Od XV wieku zaczęły powstawać książki poświęcone zbawiennemu wpływowi kąpieli. Oświecenie natomiast to moment, kiedy wynaleziona została hydroterapia i sztuka masażu stosowana jako zabieg relaksacyjny.